Zijn we d’r al?

Als de dagen gaan lengen, gaan de nachten strengen zegt het spreekwoord. En als die strengen nachten zich dan eenmaal voordoen, gebeurt er in ons landje iets speciaal iets met “uit het vet halen”.

En Oh wee als er niet één of twee van dat soort nachten zijn maar ze richting de tien gaan. Dan is het hek van de dam, bijna alle Nederlandse ogen en oren worden gericht naar het noorden om die verlossende woorden te horen “It Giet Oan!”

De laatste keer dat we dat hoorde was in 1997 en als we kijken naar de vijftien keer dat de tocht der tochten officieel verreden werd was het gemiddelde aantal vorstnachten zestien en het gebeurde allemaal in de vorige eeuw.

Die laatste keer was best wel een uitdagende tocht voor de deelnemers/sters, meer dan 30% reed de tocht niet uit.

Overigens is het organiseren van de tocht der tochten ook een niet te onderschatten uitdaging voor de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden en al haar vrijwilligers. Natuurlijk worden lessen geleerd van de afgelopen tocht en worden draaiboeken waar nodig aangepast.

Maar ook dit jaar ziet het er naar uit dat deze draaiboeken in de kast kunnen blijven staan en hoeven de rayonhoofden niet met boor en meetlat op pad om de ”aangroei” te controleren.

Ook in onze imker wereld zijn er draaiboeken, gebaseerd op kennis die van imker generatie op generatie in de loop van de eeuwen zijn vergaard en doorgegeven.

 

In Egypte zijn hiërogliefen ontdekt waarop te zien is hoe ze toen der tijd de nijl bevoeren om de bijen zo dicht mogelijk bij hun voedsel te brengen. Dat varen deden ze ’s nachts en die varende imkers wisten precies wanneer welke plant, struik of boom langs de nijl op het juiste moment in bloei stond.

Kijken we iets dichter bij huis dan is het oudste nog bestaande imkerboek uit 1573 en wel in het Duits. In het 75 pagina’s tellende boek zien we handelingen, gereedschap, benamingen en verzorging van de bijen staan die we heden ten dage nog steeds gebruiken. Ook wordt aandacht besteed aan het nut van “reizen” met je bijenvolk om meer honing aan het eind van het bloeiseizoen te kunnen oogsten.

En laat nou met dat bloeiseizoen de laatste jaren iets aan de hand te zijn waardoor we als imker best wel wat draaiboek weetjes niet meer zo één, twee, drie voor zoete koek kunnen aannemen.

Wat te doen? Wel net als onze imker “opa’s en oma’s” dienen we onze wandelschoenen aan te trekken en er op te trekken om te ontdekken wat wanneer in bloei staat en is het wel een voedselbron voor de honingbijen.

Gelukkig niet zo’n afstand als de atleten van de Elfstedentocht, maar toch wel hemelsbreed zo’n 3 km rondom de bijenstand.

Vanaf begin februari tot diep in augustus binden wij onze “ijzers” onder om er voor te zorgen dat we op tijd kunnen inspringen als er een zogenaamde dracht dip is.

In de blog “de een is de ander niet” vertellen we meer over met welke planten u in uw tuin de bijen blij kunt maken.

 

Uw Imkerij De Honingpot team.

 

#ijzers #spreekwoord #elfstedentocht #ijs #draaiboek #Egypte #planten #eten #bijen #honingbij #voer #reizen #dracht #wandelen #wandelschoenen #imkerijdehoningpot

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin